نقش علما در جامعه پذیری سیاسی با تاکید بر انقلاب اسلامی
28 بازدید
محل نشر: علوم سیاسی » بهار 1382 - شماره 21 » (16 صفحه - از 233 تا 248)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
امروزه بررسی نظریات درباره بی‏ثباتی و تحولات سیاسی در جامعه، اهمیت ویژه‏ای یافته و ضرورت بحث ایجاب می‏نماید که از منظرهای گوناگون بدان پرداخته شود. یکی از این نظریات، بحران مشروعیت است و این زمانی به وقوع می‏پیوندد که جامعه‏پذیری سیاسی در جامعه منتهی به دوگانگی یا چند گانگی در باورهای سیاسی و به ویژه ناسازگاری باورهای جامعه با ایدئولوژی و کارکردهای نظام سیاسی گردد. باورهای سیاسی در جامعه از طریق جامعه پذیری سیاسی و به وسیله کارگزاران و نهادهای جامعه‏پذیر کننده شکل می‏گیرد که عمدتاً به صورت حفظ و نگهداری، تغییر و تحول و خَلْق فرهنگ سیاسی انجام می‏پذیرد. نهادهای دینی در تاریخ معاصر ایران یکی از نهادهای اصلی جامعه‏پذیر کننده در جامعه ایران به شمار می‏آید. این نهاد همواره در تحولات سیاسی ـ اجتماعی ایران با ابزارهایی که در اختیار داشت، نقش‏های بسزایی ایفا کرده است. مقاله حاضر در صدد تبیین نقش عالمان دینی در شکل‏گیری انقلاب اسلامی از طریق ابزارهای جامعه‏پذیری سیاسی است. واژه‏های کلیدی: جامعه‏پذیری سیاسی، فرهنگ سیاسی، مشروعیت، عالمان دینی، ابزارهای جامعه‏پذیری سیاسی. ______________________________ 1 دانش آموخته حوزه علمیه قم و عضو هیأت علمی دانشگاه مازندران.
آدرس اینترنتی